تبليغاتX
فهمیدن درد داره
 

 

 

چه فایده

 

وقتی وسط دعوای فرشته ها هم

من و تو یی   شنیده میشود

 

 

حالا جای تار قالی

موهایت را میبافم ...

 

هرار و سیصد شصت و پنج

 

.

.

.

 

هزار و سیصد و هشتاد و هشت

 

 

 

جای کبودی نبودنت

برای کلاغ نقاشی میکشم

 

می ایستم ...

پوست که انداختم     ــــــــــــــــــــــــ  آ    ر     ا    م    ــــــ    آ ر  ا  م 

 

میدوم

 

.

 

.

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آذر 1388ساعت 18:35  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

از دست این نون پلاستیکی

 

بوی نون تازه یادم رفته ...

 

 

 

اسمت قشنگه ...

 

از دست این فاصله ...

 

 

اسمت یادم رفته ...!!!

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 18:54  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

 

پیر مرد همسایه با سرفه هایم شوخی می کند ...

 

گاهی مجبورم به ریش های سفیدش سلام کنم ...

 

دیروز جای عصایش با من از پله ها ...

 

 

حالا

سبیلی برای سرپرستی خانواده ندارم

 

اما دستانم  گرم است

 

 

نصف نقشه ی کشورم را فراموش کردم

 

از ترس عادت

شناسنامه ام را هدیه دادم

 

س س س س س

 

آهسته پایین میروم

پیرمرد بیدار نشود

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 11:45  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

قهوه درست کرد

 

حمام را گرم کرد

 

حتی برایم مُرد !!!!!!!

 

 

 

 

ولی...

 هنوز زنده بودم

 

ودلم می خواست با هم باشیم ...

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم مهر 1388ساعت 21:19  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

 

وقت قل قل دعوا

 

من

 

 

نفس ...

 

نفسی عمیق میشوم

 

به نازکی یک شی مترود  مطرود...

 

 

به هشیاری اندوه گیاه به وقت پاییز ...

 

 

 

شاید هم زنی میان دو جدار !!!

 

وقت قل قل دعوا

 

باز هم لبانت خوراک دشنام و سس له شده ی مرا سفارش میدهد

 

 

فردا وقت مناسبی برای یلدا شدن دارد ...

 

ببار ...

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم مهر 1388ساعت 3:9  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

جارو برقی را روشن کن ...

 

با زمین کلنجار نرو ...

 

چیزی پیدا نمی کنی عزیزم ...

 

حتی ریزترین نگاهم را قورت دادی !

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 15:7  توسط مهدخت محمودآبادی  | 

 

 

 

 

تو دیوانه ای ...

 

 

مثل روده ی بزرگم که سر سفره ی عقد به روده ی کوچکم پیچ خورد !!!

 

 

 

هی هی هی ...

 

 

...

 

 

بی خوابی شاید تو هم خوابی ...

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور 1388ساعت 3:18  توسط مهدخت محمودآبادی  |